Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

αφιέρωμα στην Αλκυόνη Παπαδάκη..

Για να πω την αλήθεια,σκεφτόμουν ώρες πριν αρχίσω να γράφω αυτό εδω το αφιέρωμα.Ποιά είμαι εγω,για να μιλήσω για μια υπέροχη συγγραφέα;
Ποιες λέξεις θα μπορούσαν να συναγωνιστούν τον πλούτο των γραπτών της;
Για ενα τεράστιο Ελληνικό ταλέντο,που πιστεύω θα περάσουν πολλά ακόμα χρόνια μέχρι να ανθίσει ενα νεο.
Και μου φαίνεται τόσο περίεργο γιατί συνήθως οι λέξεις  μου βγαίνουν αβίαστα όταν χρειάζεται να περιγράψω κάτι..Μήπως μπορούσα να πω απλά''Αυτά τα βιβλία διάβασα..μπλα,μπλα'' και τέλος.;Μα θα ήταν τόσο άδικο.Γιατί ξέρεις φίλη μου,αυτά δεν είναι απλά κάποιες ιστορίες τυπωμένες σε χαρτί..
Είναι πόρτες που ανοίγουν μπροστά σου και αφήνουν το φως να γεμίσει λάμψη τα δρομάκια σου.Βαρκούλες με ολόλευκα πανιά,που σε κουβαλάνε στη ράχη τους και σε ταξιδεύουν άλλοτε σε ήρεμα νερά και άλλοτε σε τρικυμίες..Μα σε κάνουν να δεις καθαρά,να σκεφτείς,να αναθεωρήσεις.Να γαντζώσεις γερά τα νύχια σου στις σάρκες τους,απο φόβο μη πέσεις..Και γιατί όχι,να δεις και στιγμιότυπα απο τη ζωή σου κεντημένα με χρυσή κλωστή πάνω στο υφαντό του λόγου της..Το αποφάσισα.Θα μιλήσω σαν μια απλή θαυμάστρια.Και όχι σαν ειδικός.Μια υπερτυχερή που κάποτε, εντελώς τυχαία,η ματιά της χάιδεψε ενα εξώφυλλο της,κάπου σε ενα βιβλιοπωλείο.Μια φορά και εναν καιρό**..
..Άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω τις πρώτες γραμμές..Και ξαφνικά οι ήρωες πήραν σάρκα και οστά και ξεπήδησαν απο τις σελίδες τους,φορτωμένοι με τις δικές τους εμπειρίες και τόσα όνειρα..όνειρα ανακατεμένα με την απαλή πένα της Αλκυόνης.
.Οι λέξεις γίνονται εικόνες που σε παρασύρουν στο χορό τους.Δεν θα κλείσεις το βιβλίο,παρά μόνο όταν τελειώσει.Και η γλύκα του,θα κόβει βόλτες για πολύ καιρό ακόμα,μες το στόμα σου.Σαν να έφαγες μεμιάς,λαίμαργα γλυκό του κουταλιού..Και ποτέ δεν σου φτάνει ενα κουταλάκι.Ποτέ δεν σου φτάνει ενα μόνο βιβλίο..
Θέλεις να τα πάρεις όλα.Να υπάρχουν δίπλα στο κομοδίνο σου,να τα κοιτάς και να νομίζεις οτι σου γνέφουν ''καληνύχτα''.
Ότι σου στέλνουν όλα τα όμορφα όνειρα του κόσμου.Να γίνεις ενα με τους ήρωες.Να φορέσεις τα ρούχα τους.Να ζήσεις τις ζωές τους.Να πιεις καφέ μαζί τους.Να τους παρηγορήσεις.Να τους χειροκροτήσεις.Να τους μαλώσεις..
Είναι τόσο χαρακτηριστική η γραφή της,που ακόμα και αν διαβάσω λίγες απο τις αράδες της,θα νιώσω την αύρα της.Και ναι,μπορώ να πω με σιγουριά οτι μπορώ να τη ξεχωρίσω ανάμεσα σε χιλιάδες!Αν αυτό δεν είναι επιτυχία,τότε τι;
Την Αλκυόνη ποτέ δεν την έχω συναντήσει προσωπικά,αλλά πολύ θα το ήθελα.Να καθήσω απέναντι της και να χαθώ στα ονειροπόλα μάτια της.Να την αφήσω να μου φέρει τις ιστορίες της και να τις αραδιάσει πάνω στη ποδιά μου.Να με μαγέψει..
 Την αισθάνομαι σαν δικό μου άνθρωπο.Σαν τη γιαγιά,που δεν γνώρισα ποτέ.Σαν τη γιαγιά που αντί για  καραμέλες,μου φέρνει καλάθια γεμάτα ιστορίες..
Αισθάνομαι κάθε φορά που παίρνω στα χέρια μου ενα βιβλίο,οτι κάθεται εκεί δίπλα μου και τότε είναι σαν να ακούω τη φωνή της.Να μου το αφιερώνει:
Απαλή και γλυκειά,να μου εξιστορεί.Να με μαγεύει.Να μου δίνει έμπνευση.Και όταν τα δάκρυα γεννηθούν,τότε να βγάλει το μαντηλάκι της που το έχει φυλαγμένο στο κόρφο της μόνο για μένα.
Και αφού με αφήσει να βγάλω και τον τελευταίο αγκάθι, απο μέσα μου,σκύβει και μου ψιθυρίζει:''Τι λες πως είναι η ζωή,κόρη μου;Ενα λουλούδι,μια δροσιά,ενα τραγούδι..
Μη με κοιτάς..
θέλει βουτιά ο έρωτας..''
(απόσπασμα απο το''Χρώμα του φεγγαριού'')..
και αφού  μου χαιδέψει στοργικά τα μαλλιά,κλείνω το βιβλίο και εκείνη εξαφανίζεται απο μπροστά μου,πριν προλάβω να της πω...
Εις το επανιδείν,γλυκειά και τρυφερή Αλκυόνη!

19 σχόλια:

eirini είπε...

Έχω διαβάσει όλα της τα βιβλία...τα αγοράζω με κλειστά μάτια!!!! Την λατρεύω!!! Συμφωνώ με κάθε σου λέξη!!! Από τις καλύτερες συγγραφείς που έχουν υπάρξει!
Υπέροχη ανάρτηση!
Καλημέρα!!!!!!!

DIMI είπε...

Υπέροχη ανάρτηση!Η κόρη μου έχη πολλά βιβλία τής Α.Παπαδάκη!Καίρός νά ξεκινήσω νά διαβάζω πάλι!!Φιλάκια!!

Katerina Verigka είπε...

Χτύπησες φλέβα τώρα!Φαντάζομαι θα το έχεις αντιληφθεί, από το πόσο συχνά βάζω αποσπάσματά της! Μόλις χθες τελείωσα το "Βαρκάρισσα της Χίμαιρας"...
Συγχαρητήρια για την ανάρτησή σου και ένα μεγάλο ευχαριστώ στην υπέροχη συγγραφέα που μας εμπνέι..Φιλιά πολλά!!

Nasia είπε...

είναι απο τις αγαπημένες μου!!!!πολύ ωραίο αφιέρωμα!!

Neli είπε...

Τι να πείς για ένα τέτοιο ταλέντο σαν την Αλκυώνη ,όλα μοιάζουν φτωχά,δεν έχω διαβάσει πολλά βιβλία της αλλά έφτασαν όσα διάβασα να την αφήσουν χαραγμένη στο μυαλό μου,καλή συνέχεια.

Eleonor Rigby είπε...

Τι ωραίο και διαφορετικό ποστ!
Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες!
xxx
Eleonor

Pinelia είπε...

Πολύ γλυκειά ανάρτηση!

Βασ .Αννα είπε...

ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΓΛΥΚΙΑ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΑ ΡΟΥΦΑΩ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ [ΑΔΥΝΑΜΙΑ ]ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ..[ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ] ΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ...ΦΤΑΝΕΙ?

Βασ .Αννα είπε...

συμφωνω σε ολα....λατρεμενη γλυκια ονειροπολα ....η δικη μου ΑΛΚΥΟΝΗ...[ΑΓΑΠΩ οι καργιες]

Taelia είπε...

Μαγικό αφιέρωμα.. δεν έχω λόγια, δεν ξέρω τι άλλο να πω πέρα από.. μαγικό αφιέρωμα...

Sheena Dimitriou είπε...

"Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα"? Αγαπημένη συγγραφέας! Βασικά ήθελα να σχολιάσω προηγούμενη ανάρτηση σου, την διάβαζα χθες (υπέροχα όσα έγραψες για την ευτυχία),αλλά μόλις μπήκα στο blog είδα αυτή. Καλώς σε βρήκα!

@iris είπε...

Υπέροχο αφιέρωμα! Και μόνο τις εικόνες να είχες βάλει πάλι υπέροχο θα ήταν!!!!!!!!!

me (maria) είπε...

Τέλειο αφιέρωμα έκανες στην αγαπημένη μας συγγραφέα..πάρα πολύ όμορφο!!!

xristin είπε...

Φανταστική η ανάρτηση σου.
Και να μήν την γνώριζα την Αλκυόνη Παπαδάκη θα έτρεχα να την γνωρίσω μετά την παρουσίαση που έκανες.
Εύγε και πάλι εύγε!

maria είπε...

Μπράβο σου για το αφιέρωμα στην Α.Παπαδάκη. Εχω όλα της τα βιβλία. Την διαβάζω εδώ και πολλά πολλά χρόνια και είναι και μένα η αγαπημένη μου.
μπράβο σου και πάλι

evonita είπε...

Πολύ όμορφη αφιέρωση, ο τρόπος που την παρουσίασες μοναδικός!! Έχω διαβάσει το χρώμα του Φεγγαριού, αλλά έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μου (εγώ που δε θυμάμαι πολλά από βιβλία).. φιλάκια πολλά! γράφεις πάντα τόσο μοναδικά!

confusedmind είπε...

Νομίζω πως καλύτερο αφιέρωμα στην Α.Παπαδάκη δεν έχει γίνει.Τέλεια η ανάρτησή σου...συγχαρητήρια!! Δεν έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της, αλλά σήμερα με προκάλεσες να το κάνω! Φιλάκια!

myStickland είπε...

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ!
Χαίρομαι που θυμηθήκαμε μαζί μια τόσο ταλαντούχα συγγραφέα και χαίρομαι επίσης που όλες έχουμε διαβάσει έστω ενα βιβλίο της!
φιλιά*

Ανώνυμος είπε...

Λατρεμένη ! Μου σκίζει την ψυχή κι ύστερα μου τη γιατρεύει !

Δημοσίευση σχολίου

i ♥ comments